Wskazówki taktyczne w tenisie stołowym
Witam wszystkich. Poniżej przedstawiam zbiór wskazówek przydatnych podczas meczy i treningów, który może okazać się nieoceniony dla niektórych graczy.
92. Trick, żeby pokonać graczy, którzy dobrze podcinają. Niektórzy gracze mają bardzo dokładne podcięcia i będą posyłać podcięte piłeczki głęboko do twojego backhandu cały czas do momentu, kiedy zobaczą, ze zmieniasz pozycje, żeby zagrać forehandem. Właśnie wtedy zagrywają głęboko do forehandu i łapią cię bezbronnego. Tak więc oto trick by ich pokonać: serwujesz podcięciem do strony backhandowej przeciwnika. Wtedy zrób krok w lewo swoją lewą nogą (dla praworęcznych). Kiedy przeciwnik ma właśnie zagrać podcięciem, wróć do wyjściowej pozycji. Będziesz zdumiony ile podcięć otrzymasz wtedy do strony forehandowej, gdzie właśnie czekasz na piłeczkę. Jest to spowodowane tym, że przeciwnik zauważył twój „fałszywy krok” i zmienił kierunek zagrania – ale ty byłeś o krok przed nim. Używam tego tricku od wielu lat.
93. Najważniejszymi pytaniami grających top-spinem są: czy zagrać top-spin forehandem czy backhandem, umiejscowienie, głębokość, jak szybko, jak rotacyjnie? Z tych wszystkich pytań, odpowiedz na „głębokość” jest najważniejsza. Jeśli zagrasz głęboko, uda ci się wygrać wymianę z większością graczy nawet jeśli twój top-spin będzie mało rotacyjny i wolny.
94. Kiedy jesteś już na poziomie średnio-zaawansowanym, ucząc się kontroli głębokości zagrań, zwróć szczególną uwagę na naukę top-spina, który ląduje głęboko (przy krawędzi stołu) po stronie przeciwnika.
95. Zagrywaj piłeczkę w 3 miejsca: szeroko w oba rogi/brzegi stołu i „na łokieć” przeciwnika. W przeciwnym razie: dlaczego mu ułatwiać zadanie?
96. Jeśli przeciwnik jest silny w środku stołu, wtedy prawdopodobnie jest słabszy przynajmniej po jednej stronie, lub po obu. Znajdź słabość przeciwnika i tam zagrywaj najczęściej.
97. Jeśli zagrywasz top-spinem do rogu stołu, przeciwnik może odbić blokiem pod dużym kątem. Jeśli grasz do środka stołu, pozbawiasz go tej możliwości – nie może on zagrać szeroko (jest to niezmiernie trudne).
98. Kolejną rzeczą, warta wzięcia pod uwagę, jest różnicowanie gry. Większość graczy szybko wejdzie w rytm przeciwko twoim top-spinom, jeśli zawsze zagrywasz je tak samo. Naucz się grać top-spina na różnych szybkościach: szybko, średnio-szybko i wolno. Wolny, ale głęboki top-spin jest zaskakująco trudny dla efektywnego bloku, szczególnie jeśli zagrasz go do backhandu, gdzie przeciwnikowi może przeszkadzać jego własne ciało („granie na ciało”). W praktyce wolne top-spiny są albo mocno atakowane (odruchowo, ale sporadycznie) albo słabo blokowane, często posyłając piłeczkę poza stół.
99. Jeśli jesteś graczem top-spinowym i chcesz być czołowym graczem, naucz się grać kontra-top-spin. Jest to standardowe uderzenie na wyższych poziomach i dosyć często również główne uderzenie w czasie gier na poziom światowym.
100. „Oszukany” top-spin, jest to top-spin który wygląda jakby miał bardzo dużo rotacji, ale w rzeczywistości tak nie jest. Wykonuje się go prawie tak samo, jak każdy inny top-spin z wyjątkiem tego, że nadgarstek jest zablokowany, nie ma naturalnego przyspieszenia piłeczki z ruchu nadgarstka, tak więc nie ma tego jakby „uderzenia batem” piłeczki i dodania rotacji do top-spina. Poprzez wykonanie pełnego ruchu, wygląda to jakbyś wykonał normalny top-spin, jednak piłka wylatuje relatywnie pusta, co wywołuje zmylenie przeciwnika.
101. Przeciwko graczom top-spinowym niezmiernie ważny jest krótki serwis.
102. Podczas wymiany top-spinowej utrzymuj piłeczkę głęboko – twój przeciwnik będzie miał duże problemy, aby wykonać swój jeden zwycięski top-spin.
103. Gracz top-spinowy, który gra to zagranie tylko jedną stroną (np. forehandem), będzie się tak przemieszczał, by ciągle móc używać swojego forehandu. Nie rób częstego błędu i nie zagrywaj ciągle do jego backhandu. Często najsilniejszym uderzeniem takiego forehandowego gracza top-spinowego jest zagranie top-spinu forehandem z jego strony backhandowej. Zamiast grac ciągle do backhandu, zagraj najpierw szeroko do forehandu i wtedy wróć do backhandu. Najprawdopodobniej będzie on musiał wtedy odbić drugą piłeczkę swoim słabszym backhandem. Wtedy zaatakuj.
104. Jeśli twój przeciwnik, który jest graczem top-spinowym wydaje się trochę wolny na nogach, zagrywaj szeroko do jego backhandu. Będzie on musiał wtedy albo użyć swojego słabszego backhandu, albo przemieścić się szybko, aby użyć forehandu – jeśli tak zrobi, szybki blok do szerokiego forehandu często da ci punkt, bądź łatwą piłkę do skończenia. A nawet jeśli nie, to ponowny szybki blok, tym razem do backhandu spowoduje, że przeciwnik będzie musiał odbić piłeczkę swoim słabszym backhandem w dodatku będąc w ruchu – to nie jest łatwe uderzenie.
105. Nie ma niczego, co gracz top-spinowy/atakujący nienawidzi bardziej, niż atakowanie przez jego przeciwnika jego własnych top-spinów.
106. Największą słabością blokującego jest jego własna szybkość. Żeby zagrać piłeczkę tak szybko, musi on stać tuż przy krawędzi stołu. Ma bardzo mało czasu, by zdecydować, jakiego rodzaju uderzenie wykonać. Jeśli więc zagrasz nawet słabsze uderzenie, on często po prostu będzie starał się je zablokować. Wykorzystaj to.
107. Zawodnik grający blokiem (podobnie jak uderzający), nie ma zazwyczaj dobrego top-spinu – szczególnie wtedy, gdy ma okładzinę z czopami na zewnątrz. Tak więc jest bardzo wrażliwy na długie serwy. Testuj go i znajdź który serw sprawia mu najwięcej problemów. Szczególnie efektywne są szybkie, puste serwy w środek i szeroko do backhandu i szybkie, mocne do backhandu.
108. Eksperymentuj z długimi serwami do forehandu, które niektórzy blokujący potrafią dobrze atakować, podczas gdy inni mają z nimi duże problemy.
109. Krótki serw jest najlepszy, jednak w przypadku przeciwnika blokującego: może on oddać ci piłeczkę pod dużym kątem, tak więc głównie serwuj długie serwy – jeśli przeciwnik nie potrafi ich skutecznie atakować.
110. Grając przeciwko blokującemu/obrońcy: możesz używać głównie forehandu, ale graj top-spin wolny i głęboki. Poprzez granie wolnego top-spina, dajesz sobie czas, aby wrócić do pozycji, a poprzez granie głęboko powstrzymujesz przeciwnika przed zbyt szybkim kontaktem z piłeczką, przez co nie może cię zaskoczyć. Kluczem jest tutaj praca nóg, zachowanie balansu ciała tak, by zdążyć pokryć szeroki forehand, a potem już tempo twojego własnego uderzenia może dać ci czas, żeby przygotować się na następne.
111. Obrońca jest najsłabszy na środku stołu i tam właśnie powinieneś głównie umiejscawiać swoje ataki.
112. Po tym, jak obrońca zagrał swoje podcięcie z silnego top-spina przeciwnika, prawdopodobnie będzie grał to samo zagranie cały czas. Obrońca może dostosować się do wszystkiego, jeśli tylko jest w stanie to zobaczyć wystarczająco wcześniej. To, co sprawia obrońcy najwięcej problemów, to zmiana. Zmiana rotacji, prędkości, kierunku bądź głębokości zagrania może spowodować, że jego reakcja będzie spóźniona, co spowoduje błąd, czy bardzo słaby odbiór top-spina.
113. Obrońca jest najsilniejszy po obu stronach (na bokach), chyba że zmusisz go do ruchu poprzez zagrywanie głęboko na boki lub potrafisz zmylić go w ten sposób, że obrońca pójdzie w złym kierunku. Obrońca jest najsłabszy na środku, gdzie musi nie tylko zdecydować czy użyć podcięcia forehandem, czy backhandem, ale musi również zmienić swoje ustawienie tak, by ciało nie przeszkodziło mu wykonać prawidłowo to uderzenie. Bardziej niż cokolwiek innego, powinieneś karać obrońcę poprzez ciągłe i ciągłe granie w jego środek (na ciało).
114. Grając przeciwko obrońcy nie atakuj mocno na boki za bardzo – skup się na jego słabym środku. Naciskaj na niego tak, jak tylko to możliwe a prędzej czy później popełni on błąd.
115. Obrońcy są bardzo dobrzy w zbijaniu wysokiej, pustej i krótkiej (tuż za siatką) piłki (tzw. skrót) – nawet będąc w biegu. Jeśli więc nie jesteś pewien rotacji, po prostu użyj zwykłego podcięcia lub lekkiego ataku. Jeśli jesteś pewny rotacji, a obrońca jest daleko od stołu, wtedy jak najbardziej użyj skrótu.
116. Kiedy grasz przeciwko obrońcy, musisz mieć plan. Np. graj tak, by zmusić obrońcę do podejścia blisko stołu, a następnie grasz mocno w środek.
117. Obrońca (kiedy używa długich czopów) może oddać tylko taką rotację, jaką mu dajesz z uwagi na działanie długich czopów, tak więc jeśli grasz lekkim top-spinem, piłka wracająca od obrońcy nie jest szczególnie trudna do ponownego ataku.
118. Możesz też zmusić obrońcę do odejścia dalej od stołu, a wtedy atakować relatywnie lekkim top-spinem raz za razem w ta stronę, gdzie obrońca używa długich czopów, ale nie z pełną rotacją.
119. Możesz zmieniać czasami swoją rotację, czasami używać „pustego” (bez rotacji) top-spinu, a czasami z dużą ilością rotacji. Musisz być jednak świadomy, że te piłki wrócą do ciebie i musisz różnicować swoje kolejne zagrania potem. Np. jeśli zagrasz ciężkim top-spinem, oczekuj piłki z ciężką rotacją dolną, tak więc musisz albo podnieść piłeczkę bardziej przy następnym uderzeniu, albo przebić podcięciem i zacząć kombinację od początku. Nie wpadaj w pułapkę uderzania top-spinem mocniej i mocniej – obrońca to uwielbia i to co od niego dostaniesz za każdym razem, to bardzo cięta piłeczka, która może być trudna do zagrania top-spinem za każdym razem, regularnie.
120. Poprzez granie top-spinem przez cały czas do okładziny z długimi czopami (ale nie z pełną rotacją), możesz zbudowac rytm, z którym obrońca będzie miał problemy, żeby go złamać. Postaraj się zejść w dół na nogach do poziomu, gdzie twoje oczy są prawie na wysokości piłeczki. To pomoże ci uzyskać powtarzalność poprzez łatwiejsze podniesienie piłeczki i przybliży oczy do piłeczki, dzięki czemu będziesz ją widział lepiej.
121. Inną taktyka gry przeciwko obrońcy jest wybieranie piłek do uderzeń. Celem jest tutaj wybranie odpowiednich piłek do ataku, i jeśli piłeczkę oceniasz jako nieodpowiednią, to ją przebijasz (z lekkim podcięciem) tak długo, aż obrońca zagra sprzyjającą piłeczkę. Rzadko uderzasz top-spinem dwie piłeczki pod rząd. Zamiast tego grasz schematem: przebijasz kilka piłek, atakujesz, przebijasz kilka piłek, atakujesz itd. Dopóki otrzymujesz piłkę, którą możesz uderzyć mocniej i zakończyć wymianę, bądź dopóki obrońca się nie pomyli. Większość ataków powinna być kierowana do najsłabszej strony przeciwnika, zazwyczaj w środek, czasami do forehandu.
122. Musisz zmieniać swoje uderzenia, żeby znaleźć piłeczkę odpowiednią do ataku. Np. szybkie, zaraz-po-odbiciu-piłeczki-od-stołu przebicie podcięciem w stronę długich czopów obrońcy często powoduje jego słabe odegranie, a każde przebicie długimi czopami ma mało rotacji, które być może będzie ci łatwiej zaatakować.