Poniżej przedstawiamy zbiór wskazówek przydatnych podczas meczy i treningów, które mogą okazać się nieocenione dla niektórych graczy.
31. Wielu graczy pracuje nad zestawem tylko kilku, ale skutecznych serwów i im to wystarcza. Generalnie lepiej jest pracować nad jednym lub dwoma ruchami przy serwie po to, by opracować wiele rodzajów serwów przy tym samym ruchu, różnicując przy tym rotację, szybkość, miejsce upadku piłeczki, czy szybkość.
32. Najczęściej najlepszym sposobem na zróżnicowanie serwu backhandowego jest użycie tego samego ruchu, ale zaserwowanie serwu „pustego” (bez żadnej rotacji), co prowadzi do odegrania piłeczki w górę.
33. Serwuj tak nisko, jak to tylko możliwe. Używaj serów bez-rotacji wyglądających, jakbyś serwował ciężką rotację.
34. Główną zasadą, jaką musisz pamiętać jest to, że przeciwnicy mają więcej problemów przy odbiorze serwów z rotacją odchodzącą od nich, niż z rotacją w ich kierunku.
35. Zaserwuj szybki serw, ale uderz piłeczkę lekko z rotacją dolną. Po dwóch odbiciach, ten lekki backspin stanie się no-spin. Większość graczy źle odczyta rotację: są przyzwyczajeni do szybkich serwów z rotacją górną, więc odbiją piłeczkę z lekko zamkniętą rakietą – i piłeczka pójdzie w siatkę. Jeśli spróbują użyć top-spinu, również źle odczytają ilość rotacji, i piłeczka pójdzie w siatkę.
36. Serwy: jedna z najstarszych i najskuteczniejszych kombinacji w tenisie stołowym, to: krótki serwis do forehandu i długi, wychodzący poza boczną krawędź stołu serwis do backhandu.
37. Pamiętaj, że o ile serwy z mocną rotacją są ważne, o tyle mniej rotacyjne serwy, które zostaną źle przeczytane, są bardziej przydatne niż te z dużą rotacją, odczytaną prawidłowo.
38. Często lepiej jest najpierw zagrać do silniejszej strony przeciwnika, żeby potem wrócić do słabszej.
39. Serwuj z zamysłem: zbyt wielu graczy po prostu bierze piłeczkę i serwuje. Zawsze serwuj mając w głowie plan na to, jak zagrasz po odbiorze twojego serwu przez przeciwnika.
40. Czasem przy serwie uderz piłeczkę częścią rakiety zaraz przy rączce i zaserwuj no-spin. Jeśli twój przeciwnik pomyśli, że jest więcej rotacji na piłeczce niż w rzeczywistości, jego odbiór będzie łatwy dla twojego ataku.
41. Serwuj szybki no-spin na łokieć przeciwnika. Nie zapominaj o szybkim serwie w forehand przeciwnika od czasu do czasu.
42. Serwuj nisko: zbyt wielu graczy pozwala piłeczce odbić się więc wysoko, dając przeciwnikowi łatwy atak. Niski serw jest nie tylko trudniejszy do ataku, ale też zmusza przeciwnika do podniesienia piłeczki, co może prowadzić do błędu. Żeby zaserwować nisko, uderz piłeczkę tak nisko jak to możliwe nad stołem.
43. Są trzy kierunki, gdzie powinieneś serwować: szeroko do forehandu, szeroko do backhandu i na łokieć przeciwnika (środek).
44. Serwuj głównie do słabszej strony przeciwnika, ale jeśli udaje mu się to obejść (zwykle po to, by zagrać forehandem po stronie backhandowej), postaraj się od czasu do czasu zaserwować szybki i głęboki serw w drugim kierunku.
45. Jaki jest twój cel, kiedy odbierasz serwis? To jest podstawowe pytanie, które musisz sobie zadać, kiedy rozpatrujesz taktykę odbioru.
46. Odbiór serwu powinien być instynktowny. Nie masz zbyt dużo czasu na odbiór serwu, nawet powolnego, gdyż musisz rozpoznać rotację, szybkość, kierunek oraz głębokość oraz szybko zadecydować, jak skutecznie odpowiedzieć na dany serw. Tylko trening pomoże ci rozwinąć tą cechę.
47. Odbiór serwu: ignoruj cały ruch rakietki poza momentem kontaktu z piłeczką. Bez względu na to, jak porusza się rakieta, nie produkuje ona rotacji, jeśli nie jest w kontakcie z piłeczką.
48. Przeciwko 95% długich serwów: atakuj. Wyrób w sobie automatyczny odruch ataku długich serwów. Przeciwko krótkim serwom powinieneś skupić się na kontroli, zróżnicowaniu umiejscowienia piłeczki itd. używając różnych zagrań w tym celu.
49. Atakuj długie serwy. Jeśli z początku się pomylisz (a na pewno tak będzie), wtedy tym bardziej atakuj, by nauczyć się robić to skutecznie. Im więcej będziesz to trenował, tym będziesz lepszy i twój poziom wzrośnie. To przykład rozwoju strategicznego.
50. Możesz atakować lekko i rotacyjnie, jeśli tylko twoje zagrania lądują głęboko po stronie przeciwnika. Atakuj długie serwy zawsze do trzech miejsc, w które powinieneś atakować: szeroko na boki oraz na łokieć.
51. Jeśli będziesz zbyt agresywny podczas odbioru danego serwu – możesz go więcej nie zobaczyć. Lepiej więc na początku odpuścić i skupić się na kontroli, by nie przestraszyć przeciwnika od serwowania serwu, który ci pasuje…
52. Zagrania do forehandu czy backhandu są przeważnie łatwo odgrywane przez przeciwnika. Tam, gdzie powinieneś zagrywać piłeczkę, to szeroki forehand lub szeroki backhand albo mocno na łokieć.
53. Ukrywaj kierunek zagrań, np. pokazuj, że chcesz zagrać po przekątnej, a zagraj po prostej.
54. Głębokość zagrań jest nie do przecenienia. Nawet słaby topspin, który ląduje głęboko po stronie przeciwnika, może być efektywny, jeśli dobrze umiejscowiony.
55. Różnicowanie zagrań jest równie istotne. Jeśli przeciwnik wie, co zagrasz, wtedy wszystko jest dla niego bardzo proste.
56. Nawet jeśli będziesz używał topspinu do wszystkich długich serwów, różnicuj miejsce upadku piłki, głębokość, szybkość oraz rotację.
57. Żeby kontrolować rotację, najważniejsza jest umiejętność ustawienia odpowiedniego kąta rakiety. Jedynym nauczycielem jest tutaj doświadczenie, dlatego odbiór serwu jest najtrudniejszą umiejętnością w tenisie stołowym.
58. Najważniejszą rzeczą przy odbiorze krótkich serwów jest różnicowanie swoich zagrań. Efektywny odbiór sprawia, że przebieg gry jest taki, jaki ty chcesz. Szukaj takich zagrań, by zmylić przeciwnika.
59. Jeśli przebijasz piłeczkę długo, upewnij się, że przebicie jest szybkie i nieczytelne dla przeciwnika, niskie, głębokie z umiejscowieniem piłeczki, które możesz zmienić w ostatnim momencie.
60. Przeciwko krótkiemu serwowi, najlepszą bronią jest odegranie nisko, króciutko za siatkę. Polecane jest jednak jak najczęstsze zagranie „flipem” przeciwko krótkim serwom o rotacji górnej i bocznej.
61. Żeby odegrać krótko za siatkę, powinieneś uderzyć piłeczkę zaraz po jej odbiciu od stołu, miękko z wyczuciem i zagrać tak nisko, jak to możliwe.